Wat ik vooral leuk vind, is dat je steeds weer in een andere wereld duikt. Voor ieder plan verdiep ik mij opnieuw in een andere context of vakgebied. Tot nu toe varieerde dat van gebiedsherinrichting en spoorwegelektrificatie tot dakrenovaties. Deze afwisseling maakt het werk enorm kennis verbredend en daar krijg ik veel energie van. Tijdens hardlooprondjes praat ik mijn vrienden dan ook regelmatig de oren van het hoofd over waar ik mee bezig ben. Daarnaast ben ik een groot liefhebber van feitjes. Zo weet ik inmiddels dat rood asfalt duurder is dan zwart asfalt, onder andere door de hogere materiaalkosten van kleurpigmenten.

Als startend EMVI-schrijver valt er nog veel te leren. Ik merk dat projecten extra leuk worden zodra ze tastbaarder worden. Een locatiebezoek geeft een duidelijker beeld van het projectgebied en de gevolgen van de werkzaamheden. Ook werksessies met aannemers vind ik interessant. Je krijgt veel informatie over het project en de aanpak en er wordt met passie over het werk gesproken.

Een belangrijk onderdeel van een Plan van Aanpak is concreet schrijven. Door maatregelen SMART te formuleren, wordt voor de opdrachtgever duidelijk wat er gebeurt, hoe haalbaar dit is en welk effect dit heeft. Dat vond ik in het begin nog wel even wennen. Je moet per maatregel een stap verder denken: wie voert het uit, wanneer gebeurt dit, hoe ziet het er in de praktijk uit en heeft deze aanpak eerder positieve resultaten opgeleverd? Vervolgens laat je de meerwaarde voor de opdrachtgever duidelijk naar voren komen.

Ik merk dat dit me steeds makkelijker afgaat. Door me te verdiepen in de werkzaamheden en vragen te stellen, begrijp ik steeds beter wat er in de praktijk gebeurt. Die kennis helpt mij om maatregelen concreter en realistischer op papier te zetten. Als ik terugkijk op het afgelopen halfjaar, kan ik vooral concluderen dat ik goed op mijn plek zit. Ik leer veel van collega’s en de verschillende projecten en bouw zo een mooie basis aan ervaring op.

Aan mede-starters in de EMVI-wereld raad ik vooral aan om door te vragen als dingen onduidelijk zijn. Als je zelf niet goed begrijpt hoe iets werkt, wordt het lastig om er duidelijk over te schrijven. Hoe completer je beeld, hoe makkelijker het wordt om maatregelen volledig, concreet en overtuigend op te schrijven.

Deel dit artikel: